Vanavond heeft fractievoorzitter Calle Janssen namens LochemGroen! onze zorgen gedeeld over het ordevoorstel rond het woningbouwplan aan de Kokstraat in Eefde.
Voorzitter,
Het opmerkelijke aan het ordevoorstel van D66 & PRO Lochem, gesteund door GemeenteBelangen en VVD, is dat het erkent dat het huidige plan tekortschiet. Als dat niet zo was, waarom moet het plan dan op zoveel onderdelen worden aangepast?
Anders zou er geen opdracht komen voor minder woningen, meer groen, betere klimaatadaptatie en een andere inrichting van het gebied. Maar als dat zo is, waarom nemen we dan geen besluit over het plan dat vandaag voorligt? Sterker nog: als 18 woningen te veel zijn, waarom zijn het er dan ineens precies 14? Waar is de ruimtelijke analyse waaruit blijkt dat bij 14 woningen de problemen wél zijn opgelost?
Wat ons vooral verbaast, is de complete koerswijziging die we de afgelopen weken hebben gezien. Enkele weken geleden concludeerden verschillende partijen gezamenlijk dat dit plan op essentiële punten tekortschiet.
In maart stelden LochemGroen!, VVD, GroenLinks/PvdA en Sociaal Democratisch Lochem zelfs gezamenlijk een amendement op om dit bestemmingsplan niet vast te stellen. Daarbij werd geconcludeerd dat het plan ernstig tekortschiet op onder meer verkeersveiligheid, waterhuishouding, klimaatadaptatie, biodiversiteit, ruimtelijke inpassing en aansluiting op de woonvisie.
Nadat de projectontwikkelaar, in mei, alle fracties benaderde voor overleg. Nu lijkt van die gezamenlijke conclusie weinig meer over. In plaats van het plan aan te passen aan het beleid, wordt voorgesteld het beleid aan te passen aan het plan.
Echter voorzitter: wat is de rol van de gemeenteraad? Toetsen wij plannen aan de kaders die wij zelf hebben vastgesteld, of passen wij onze kaders aan wanneer een plan daar niet binnen blijkt te passen? Of op verzoek van een projectontwikkelaar.
We maken hier volgens ons een fundamentele fout. Er ligt vandaag een concreet plan voor. Dat plan voldoet wel of het voldoet niet. Als het niet voldoet, dan moeten we het afwijzen. Dat is de verantwoordelijkheid en de rol van de raad.
In plaats daarvan kiezen we voor uitstel, nieuwe onderhandelingen en het loslaten van kaders die we zelf hebben vastgesteld. Daarmee schuiven we niet alleen een besluit voor ons uit, maar ook de verantwoordelijkheid die daarbij hoort.
Bovendien blijven we zo redeneren vanuit een plan dat onder oude uitgangspunten tot stand is gekomen. Als dit plan niet voldoet, wijs het dan af en beoordeel een nieuw plan op basis van de kaders die vandaag gelden, inclusief de uitgangspunten van de Omgevingswet. Juist die wet legt nadruk op een zorgvuldige afweging van belangen en participatie.
Richting de bewoners van de Kokstraat is dit niet uit te leggen. Na jaren van procedures, gesprekken en onzekerheid volgt opnieuw geen duidelijkheid, maar uitstel.
De Kokstraat verdient geen taart voor de bühne. De Kokstraat verdient een besluit.