De zomertour bijeenkomst van LochemGroen! bij De Warf in Laren bracht de gemoederen aardig in beweging. Onder de bezoekers waren de meeste mensen agrariër met een melkveebedrijf. Zij voelen zich aangevallen door uitingen van LochemGroen! over het gebruik van gif, het maaien van de berm en het zaaien van louter raaigras. Na afloop ging iedereen echter met een goed gevoel weg. De conclusie was dat de meningen helemaal niet ver uiteen lopen, en dat het beter is met elkaar in gesprek te gaan dan alleen posts over elkaar te maken.
Ook boeren zijn tegen gifgebruik en van mening dat kruidenrijk gras aan een terechte opmars bezig is. Over bermen maaien liepen de meningen wel wat uiteen: hoe ver van de weg moet het nog gemaaid worden en op welke manier? Volgens een boer is het gras op het land vaak hoger dan in de gemeenteberm, volgens een aanwezig lid van LochemGroen! is het met name in het Larense broekgeboed zichtbaar dat het boerenland doorgetrokken is naar de weg. Dat zou voor mestruimte niet uitmaken, omdat het in de opgaves geen stand houdt en er dus geen mestruimte mee gewonnen wordt. Waarom de berm dan toch mee bewerkt wordt is de vraag.
Verder kwam de paardenhouderij nog even ter sprake. Volgens de ene aanwezige paardenhouder is een paddock paradise systeem zielig, de ander vindt paarden in hokjes zielig.
Met de nachtvlinders gaat het goed, zo vertelde een boer die meedoet aan tellingen. Met de dagvlinders is het echter slecht gesteld, zo lazen we in de nieuwsbrief van de vlinderstichting en nemen we zelf ook waar. Evenals het verdwijnen van insecten.
Daarna ontstond een discussie over houtwallen: verdwijnen ze nu wel of niet? Aan de Zutphenseweg in Laren, in de buurt van de Rossweg en aan de Schepersweg in Harfsen zijn aantoonbaar houtwallen verdwenen. Dat betrof ook grote eiken. Dat hakbosjes eens in de zoveel jaar plat gaan is echter dan weer wel de bedoeling. Dat wordt gefaseerd gedaan, waarbij reeën juist verkiezen te verblijven in de houtwallen die kortgeleden zijn afgezet. Het is wel belangrijk daarbij rekening te houden met het broedseizoen.
Het meest eensgezind waren de aanwezigheid over het nut van schooltuintjes en buiten spelen. Waar vroeger kinderen als vanzelf hutten bouwden en hun handen in de arade staken, zitten kinderen nu veel achter schermpjes en vinden een regenworm al vies. Gastheer Hans Krens vertelde dat hij kinderen van de school in Laren moestuinles geeft. Dat kon op veel bijval rekenen. De bezoekers mochten aan het eind van de avond nog heerlijke Nashi peren en speciale bessen proeven. Deze worden geteeld door vrijwilligers die op De Warf een plek vinden.
Over wonen op het platteland ging het ook nog. De een wil er geen drukte bij, vooral omdat de mensen uit de stad die er komen wonen een grotere afstand hebben tot het boerenbedrijf. De ander ziet het liefst jonge gezinnen komen, die de school open houden en de buurt levendig. De vraag is dus heel concreet of die nieuwe mensen en gezinnen binding hebben en houden met het land.
Hier staat LochemGroen! ook voor: woningen delen en splitsen en als er een schuur overbodig wordt, deze omzetten in enkele kleinere woningen in plaats van een dure villa. Maar de tendens dat boerderijen woonerven worden is niet iets om blij van te worden. Liever ziet LochemGroen! meer boeren, maar wel minder vee. Dit kan als we veel meer eten van dichtbij en door grondstoffen voor bouw en kleding te maken. Als we minder troep uit China importeren hoeven we ook niet zoveel voedsel te exporteren.